Reynisfjara

Reynisfjara snýr að opnu Atlantshafi og ekkert er á milli hennar og Suðurskautslandsins. Öðru hverju hleypur alda langt upp í sandinn án nokkurs fyrirvara, miklu lengra en öldurnar á undan. Þessar öldur eru kallaðar sneaker waves á ensku og þær hafa dregið fólk af fjörunni og út á sjó. Fólk hefur látist hér, þar á meðal barn sumarið 2025.

Reglan er einföld og hún gildir líka í logni. Haltu þig að minnsta kosti þrjátíu metra frá sjónum, snúðu aldrei baki í hann, og haltu í börnin, ekki bara auga með þeim. Við stíginn niður í fjöruna er viðvörunarljós: grænt, gult eða rautt. Frá 2025 þýðir rautt ljós að leiðin að stuðlaberginu og hellinum er lokuð, og það er ekki tillaga.

Klettarnir í vesturendanum heita Garðar, veggur úr sexstrendu stuðlabergi sem fólk klifrar á fyrir myndatökur. Við hliðina er Hálsanefshellir, hellir í sama bergi. Úti í sjó standa Reynisdrangar, þrír klettar sem samkvæmt sögunni voru tröll sem sólarupprásin kom að þegar þau drógu skip að landi.

Á sumrin verpir lundi í klettunum ofan við fjöruna og hægt er að horfa á hann úr sandinum án þess að fara nálægt sjónum. Á veturna er birtan lág allan daginn og fjaran aldrei dramatískari. Hvort sem er dugar klukkutími.

Keyrðu austur eftir þjóðvegi 1 í um hálftíma og beygðu til hægri inn á veg 215 rétt áður en komið er til Víkur. Hann endar á bílastæðinu við fjöruna. Bílastæðið er gjaldskylt, um 1.000 kr. fyrir nokkra klukkutíma, og skiltin á staðnum ráða gjaldinu hverju sinni.

Vík er tíu mínútum lengra í austur ef þig vantar hádegismat, og Dyrhólaey, klettaboginn með vitanum, er á leiðinni til baka. Veðrið við ströndina er oft annað en hjá okkur undir fjöllunum, svo spurðu okkur um morguninn.